Zero Positief Dag

Mijn oogballen beginnen er spontaan van te jeuken: mensen die zeggen dat je toch vooral 'positief' moet blijven en alles van de 'zonnige kant' moet bekijken. Die mensen (zijn het wel mensen en is dat officieel vastgesteld?!) zijn bijna nog enger dan het 'doe maar gewoon, want dan doe je al gek genoeg' gepeupel. Och heden, hang mijn rechteroogbal in de mosterd en gebruik de linker maar als pingpongbal. Ik trek dat toch niet, mensen. Get toch eens real.

Hoor mij innerlijk jammeren
Blijkbaar is het zo ernstig gesteld met de zuurgraad van de Nederlandse bevolking ('pleurisweer', 'ranzige automatenkoffie' en 'nu hep me wijf alweer boterhamworst op mijn bammetjes gepleurd terwijl ik gewoon jonge káás wil!') dat we de 'Nederland Positiefdag' in het leven hebben geroepen. En dat is vandaag *kromt haar tenen*. Och, hoor mij toch innerlijk jammeren. Want ja lieve mensen, vandaag doen we eventjes lékker positief. Hoe moeilijk kan het zijn en morgen mogen we gewoon weer doorgaan met zeiken. Volgens de website met de opmaak van een TROS familiefeest, is positief zijn blijkbaar hetzelfde als lachend als een boer met kiespijn een duim in de lucht steken. Aanschouw aldaar toch de foto's van een blik opengetrokken CN'ers die er met pijn en moeite een minzaam grimlachje (vat u hem?) uit kunnen squeezen.

Altijd weer die ochtendmensen
Positivisme-activisten zitten overal en zijn doorgaans te herkennen aan hun Mephisto's, Nordic Walking stokken (IN NEDERLAND!!!), luisteren naar de naam Rita, slobberen elke ochtend een bak weet-ik-veel-welke-kant-op-draaiende-yoghurt met zemelen leeg en brengen hun vakantie het liefste door op camping 'Na regen komt zonneschijn'. Lekker dichtbij huis, hmmmm. En dan om vijf uur 's ochtends (het zijn áltijd weer die ochtendmensen) dauwtrappen en strijdvaardig mantra's opzeggen: 'heb het leven lief, blijf positief!' En maar blijven lachen, en maar blijven stralen, en maar blijven propageren dat 'alles goed komt'. Ook als het niet zo is. Echt: who are they en mogen ze weg? Ik vind jullie eng, mamáááá'!

Maar Bassie heeft het zelf gezegd!
Nu wil ik mijzelf heus niet direct bestempelen als een negatief mokkel dat alles van de donkere kant bekijkt. Integendeel. Maar ik heb gedurende mijn leven wel geleerd om dingen vanuit verschíllende kanten te benaderen, niet zuiver positief, niet louter negatief. Sommige dingen zijn gewoon zwaar kut, so be it. Dat kun je dan maar beter erkennen dan je te wentelen in een illusie. Niet alles hoeven we af te doen met een smile van oor tot oor en om bij het overlijden van een dierbare nu in geschater uit te barsten ("Maar Bassie zei het toch? Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen!") vind ik niet getuigen van een realistische kijk op de wereld. Mijn filosofie is dan ook om in sommige gevallen juist van het ergste uit te gaan; dat bespaart je weer een teleurstelling en op die manier kan het alleen maar meevallen. Jatochnietdan?!

Adiós, amigo's
Volgens de website van Nederland Positief moeten we niet vergeten dat er ook nog veel goeds is in ons land. Tja. En toch heeft de emigratiebeurs dit jaar een recordaantal bezoekers getrokken. En ja, ook ik wil eigenlijk al heel mijn leven verhuizen naar het buitenland. Het plan begint serieus met de dag aantrekkelijker te worden. Ik zit ernstig te denken aan een cursus Spaans (want dat lijkt nu nog meer op het steenkolenspaans van De Jeugd Van Tegenwoordig; hola supermercado) en dan, over een paar jaar...

Adiós, Nederland! Lady Liberty kan hier niet aarden hoor. Het was leuk (nou ja?), maar nu moet ik weg. Hasta la vista, baby.


 Mallorca ('De malle orka'), 2005. Zie mij eens positief zijn dan.

Pinkpotpourrie

Een Pinksterweekend is natuurlijk niet compleet zonder Pinkpop. Helaas was ik (wéér, mijn God, gaat het ooit nog gebeuren?!) niet in de gelegenheid om mijn festivalminnende kont en consorten te verplaatsen naar het epische Landgraaf, maar de teevee bood net zoals alle voorgaande jaren uitkomst. Heerlijk hoor, uw eigen goesting doen met haargooiende bands en een publiek dat uitnodigt tot 'aapjes kijken'.

Uiteraard is het Pinkpopspektakel niet compleet zonder de ongezouten en ambachtelijk bereide mening van broeder T. (niet te verwarren met broeder Tuck, ook al doet meneer wel graag een tukje ;-)), traditioneel gezien voor pampus liggend op de bank in trainingsbroek met het elastiek op standje vreethaak. Want chips en toastjes. Ondertussen zetten de Foo Fighters hun blèrhit 'Learn to fly' in. Note to self: hebben ze ook andere hits dan?

Maar dan...Vanuit de keuken klinkt daar ineens volkomen onverwacht de stem van de ogenschijnlijk braaf met fotoboeken fröbelende mama Dubbelfriss (appelsap hadden we niet):

"Multivlaai?"

Echt, jullie hadden erbij moeten zijn, kinderen. Het klonk zo spontaan en aandoenlijk dat broeder en ik onze mama spontaan omdoopten tot vaste Pinkpop commentator. Hieronder volgen de beste quotes, vertalingen en andere onderdelen van de Pinkpotpourrie van 2011:

"You make me dizzy" (Foo Fighters met 'Break out'. Moeders: "Logisch, als je zo met je kop staat te schudden...")
"Stalen zenuwen" (ook een vertaling van een nummer van de Foo Fighters. Ze moest ze wel hebben zeg...)
"Dat was een taaie. Er zit wat tussen je nagels" (Kings of Leon met Sex on Fire, Ik had mijn moeder moeten behoeden voor zulke schán-de-lijke teksten ;-))
"You're a fucking nightmare" (schreeuw- slash hoofdpijnband. Moeders: "Dat kun je wel zeggen! Wat een nachtmerrie is dit zeg. Dat is toch geen muziek?!")
"Die schreeuwende mannen hè. Dat zijn eigenlijk kinderen die zich in hun jeugd nooit hebben uitgeleefd. Nu weten ze niet hoe ze iets normaal moeten brengen."

En dan nu poppedopjes...mijn Pinkpop outfit voor 2012, inclusief big momma's ass! Houd me maar eens tegen...;-)

Keer op keer: Wine Scene Investigation deel 2

Keer op keer gebeurt het gewoon weer hoor. Een avond met vriendin D. staat garant voor liters wijn en elf filmpjes. Ja, u hoort het goed: élf filmpjes. Alleen voor intimi, natuurlijk. Ik bedoel, het was soms toch best romantisch:

En dan met die zonsondergang, tututut. Ja kinderen, probeer je dán nog maar eens te beheersen:


De show van afgelopen zaterdag bestond onder andere uit een beeldende (en niet altijd beeldige) uitvoering van onderstaande tophits:

1. Wow - Keer op keer ("Ik ben Naomi")

2. Flamman & Abraxas - Good to go (D. was het gabberen nog niet verleerd...)

3. T-Spoon - Smiling (lieeeef!)

4. Coolio - 1,2,3,4 ('get your woman on the floor')

5. Charly Lownoise & Mental Theo - Your smile (immer terugkerend succesnummer en ontzettend lief clipje van D. en mijzelf...ah gossie...)

6. Luniz - I got 5 on it ('ik had er een vijf voor')

Daarna werd men diepzinnig en bleek de 'pauzeknop' het ultieme levenselixer te zijn, deed ik een auditie voor Hollands Next President en moest er tuintje gestruind worden. Say no more. Ask no more.

Tja. Zo balancerend 'aan de verkeerde kant van de twintig' krijg je dat typische 'het leven is als een neus' gevoel: je moet eruit halen wat erin zit. Nu kan het nog. Denk ik.

Fietsliedje

Gewoon, zomaar een gezellig riedeltje uit de ouwe doos. Eigenlijk is dit één van mijn minst beschamende 'fietsliedjes'. De rest volgt dan ook absoluut niet.

http://www.youtube.com/watch?v=oieBnV_HFB0

Deze paddofoto lijkt nog het meest op een fiets. Sorry. Leuker kon ik het niet maken. Creatiever ook niet.

Starsucks (koffiecolumn 3)

Op deze hemelse dag wil ik natuurlijk niets liever dan met mijn hoofd in de wolken lopen. En koffie drinken. Maar niet van de Starbucks:

http://www.overwijk.nl/maandelijkse-column/column3a-juni-2011.html