IK WIL WEER OP REIS, MAMAAAAA!
Zeker nu
En ik ben verliefd. Op Arie Boomsma. Oké, niet. Maar ik wilde eens iets afwijkends vertellen, in plaats van the obvious. Want dat ik van reizen houd, moge niet behoren tot één der staatsgeheimen. Mijn bankrekening knows all about it. Juist nu. En ooh em gee, wat klinkt dat C&A. Want laat ik eerlijk zijn: mijn centjes werden toch wel grotendeels gedoneerd aan één of ander reisdoel. Omdat 't het waard was. Omdat één reisje per jaar niet genoeg was. Omdat er nog zoveel meer is dan je eigen veilige bunker. Omdat ze er karaoke hebben. Omdat ik mijn zomerkleren toch ergens moet dragen. Omdat het bier daar beter is. Omdat mensen je daar lekker niet verstaan en je na het 'bella, bella' van menig hitsige Italiaan ongegeneerd kunt terugroepen: 'wie ga je bellen?'. Gewoon, omdat het kan. Herstel: kon. In mijn huidige leven als Euroshopper, zit een nieuw reisje er voorlopig helaas niet in. En dat voelt enigszins ontheemd.
Rousseau wist er wel raad mee
Reizen geeft mij een gevoel van vrijheid, even weg zijn van de sleur en het bekende, een gevoel van openstaan voor nieuwe dingen. Het heeft iets romantisch om te willen 'vluchten' naar vreemde oorden en de natuur op te zoeken. Mijn filosofische held Rousseau vond dat ook. Vluchten hoeft namelijk niet altijd slecht te zijn. Het geeft ook ruimte in je hoofd om te relativeren en nieuwe ideeën en inzichten te ontwikkelen. Ons eigen wereldje is immers vaak zo beperkt en verandering van omgeving doet dan soms goed. Na alle 'bekende' bestemmingen lijkt het me nu eens gaaf om uit de band te springen met ondergeschoven kindjes zoals Moldavië, Macedonië en Oezbekistan (omdat het kan. Lijkt me een mooie leus om toeristen mee te lokken.). Uiteraard het nummer van Shantel met Disco Partizani snoeihard op je ipod. Balkan olé olé! En dan op stedentrip naar Minsk, Riga en Ljubljana. Daar serveren ze vast een stevige neut. I like.
Kaas en bitterballen
Geregeld vraag ik mij af: zit ik hier wel goed? Had mijn moeder niet gewoon ergens anders moeten bevallen? In Griekenland bijvoorbeeld? Hoe kon dát haar nu niet bevallen? Griekenland is gewoon fantastisch, de economische situatie even niet meegerekend. Die verschilt niet veel met die van mij dus daar valt wel een Griekse mouw aan te passen. Lekker klimaatje ook, prachtige cultuur en natuur, de blauw-witte huisjes, het eten (veel vlees, veel knoflook!), ouzo (volgens mij behoor ik tot de 0,001 procent die dat lust), knappe obers die Yannis heten (ahem, daar gaan we het nu even niet over hebben ;-)) en de sirtaki. Ja, doe mij Griekenland maar hoor. Ik voel mij namelijk vaak helemaal niet thuis tussen de bekrompen 'doe maar gewoon' mentaliteit van Nederlanders. Ik doe niet gewoon, houd niet van gewoon. Ik doe liever anders. En daarom dwing ik af dat ik eigenlijk een verkapte Griek moet zijn. Uiteraard wel met voorliefde voor (Hollandse) kaas en bitterballen. Mythos bier is overigens erg lekker. En wat zeggen we dan? Yamas!
Helaas, voorlopig blijf ik nog eventjes hier. Met jeuk en al. En een zojuist gepubliceerd bedrijfsprofiel over reisorganisatie Sunair, die jaloersmakende reizen verkoopt. Zelfs de Kanaaleilanden lijken me interessant. En wie werkt daar ook? Juist, één van mijn beste vriendinnetjes, Mirjam (hoi Mir, ik weet dat je dit leest ;-)):
